11 stycznia 2017

Mumio - substancja z gór


Mumio określa się inaczej w zależności od kraju i regionu. W każdym języku nawiązuje się do tego, w jakiej postaci ono występuje. Są to określenia, które opisują substancję wydostająca się z gór.

[znaczenie] mumio = chronić organizm przed chorobami

                                                        SUBSTANCJA                                                   

Mumio w najczystszej swojej formie ma kolor ciemnobrązowy z żółtawym zabarwieniem. Jest jednolitą, gęstą masą pachnącą dymem (zapach podobny do olejków z cisów). Dobrze rozpuszcza się w wodzie, ale nie rozpuszcza się w alkoholu.

                                POCHODZENIE I WYSTĘPOWANIE                                  

Występowanie:

- Himalaje
- góry Ałtaj
- Kazachstan

Nie ma opisanego jednego procesu powstawania mumio. Jest on zależny od miejsca znalezienia, ale takie miejsce zawsze:
- jest intensywnie oświetlone
- ma bardzo czyste powietrze
- znajduje się powyżej 1000 m n.p.m 

Surowe mumio znajduje się w jaskiniach, szczelinach, wnękach w postaci porowatych kawałków skały (można je znaleźć przy ziemi i zwisające z góry - na każdym rodzaju skał). Po zawartości minerałów określa się skąd pochodzi mumio.

[definicja] Mumio to produkt przemiany materii mikroorganizmów (tlenowych) pochodzenia organiczno - mineralnego. Powstaje w procesie rozkładu resztek roślin, porostów, żywic z korzeni jodły/świerku/sosny. 

Najlepszej jakości mumio pochodzi z Kirgistanu. 

                                                 RODZAJE MUMIO                                                 

1. MUMIO ARCZAciemnobrązowa masa podobna do żywicy i żywicznym aromacie; występuje w postaci suchej w szczelinach skał.
- nazywany jest "żelaznym mumio" (obecność żelaza)
- istnieje też "czerwone mumio = złote" (ze względu na charakterystyczny połysk)
- "niebieskie mumio" (obecność miedzi)

2. MUMIO BITUM: płynna (podobna do wosku), ciemna masa, pojawiająca się w jaskiniach; powstaje z soków korzeni różnych gatunków jałowca.

3. MUMIO MIODOWO-WOSKOWE: brązowa lub czarna masa, pochodząca od dzikich pszczół (utwardzona z czasem przez zachodzące w niej procesy chemiczne)

4. MUMIO MINERALNE: pojawia się na dużych wysokościach; jest to czarna masa powstająca z bakterii, drobnych alg i minerałów (przez intensywne działanie Słońca)

5. MUMIO POROSTOWE: produkt przemiany materii porostów w połączeniu z "porostowymi" białkami i kwasami organicznymi

                                           POZYSKIWANIE MUMIO                                          

Mumio zbierane jest ręcznie w jaskiniach i szczelinach, przez wykwalifikowane osoby. Zebrany produkt trzeba oczyścić, bo tylko oczyszczone mumio ma właściwości lecznicze. Zwykle używa się do tego celu źródlanej wody. 

                                                              SKŁAD                                                        

  • stront (zwiększa wytrzymałość kości; ma znaczenie w leczeniu osteoporozy)
  • m. in. siarka, żelazo, wapń, potas, magnez, fosfor <a w zasadzie to cała tablica Mendelejewa :) >
  • aminokwasy (mumio zawiera 28% czystego białka)
  • węglowodany
  • woski, alkaloidy, lipidy, żywice, balsamy, steroidy, polifenole, olejki eteryczne, witaminy z gr B
  • kwas huminowy (dzięki niemu mumio jest ciemne)

                                                   ZASTOSOWANIE                                                 

  • osteoporoza (dzięki obecności strontu, który spokojnie może konkurować z wapniem) 
  • choroby żołądka (nerwica żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, wrzody) - tutaj działa kwas fulwowy, kumaryny, cynk, kwas benzoesowy
  • hemoroidy
  • choroby oskrzeli (kwas benzoesowy)
  • problemy z potencją (cynk, żelazo)
  • choroby górnych dróg oddechowych (np.angina, nieżyt nosa, bóle gardła)
  • ropne zapalenie ucha (wywołane bakteriami; 2 tabletki z mumio rozpuścić w 5 ml wody, zakraplać kilka razy w ciągu dnia)
  • zakrzepica żył głębokich (tromboza) 
  • ZEWNĘTRZNIE - w otarciach, egzemach, oparzeniach, atopowym zapaleniu skóry, ranach ropno-zapalnych

                                     INFORMACJE DODATKOWE                                        

  • mumio przyjmuje się w dawce 50 - 800 mg dziennie (optymalne dawkowanie to 200 mg, 2-3 x dziennie)
  • dawka powyżej 200 mg działa żółciopędnie

                              SCHEMAT PRZYJMOWANIA MUMIO                                

dzieci do lat 10: 1,5 - 2 mg mumio na kg masy ciała (np. dziecko ważące 20 kg 2 x dziennie 30-40 mg mumio)
dzieci do lat 14: połowę dawki dorosłego
dzieci po 14 roku życia: dawka jak dla dorosłych

Smak mumio może dzieciom nie odpowiadać, dlatego dobrze jest wymieszać mumio z miodem.

STOSOWANIE PROFILAKTYCZNE

10 dni przyjmowania mumio
5 dni przerwy
10 dni przyjmowania mumio
5 dni przerwy
10 dni przyjmowania mumio
20 dni przerwy


STOSOWANIE W NIEDOBORACH

30 dni przyjmowania mumio
10 dni przerwy
30 dni przyjmowania mumio



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz